Van Lapjes naar Stapjes

In 2017 maakte ik de omslag
van Lapjes, met de lijfspreuk: "Elke dag een draadje"
naar Stapjes, met het nieuwe motto: "Elke dag een straatje".

Met elke dag een 'straatje' van minstens drie kilometer wil ik 1000 kilometer lopen in 2018; net als in 2017, toen ik de 1066 haalde.

maandag 15 januari 2018

Gouden herinner-ring



Dag en nacht 
draag ik de gouden ring, die ik elf jaar geleden naar eigen ontwerp 
heb samen laten smelt-stellen uit mijn voormalige verlovings - trouwring, 
de gouden ring die ik van mijn Oma op mijn trouwdag kreeg en 
mijn gouden ‘moederring’. 

De ‘moederring’ had, 
en mijn nieuw samengestelde ring heeft, 
zes briljantjes: 
één voor ieder kind dat wij kregen




Vandaag gedenk ik met een van die briljantjes mijn tweede kindje, 
dat zesendertig jaar geleden geboren werd, maar na acht uren overleed.

Deze ring is voor mij 
een bijzonder dierbare, gouden herinner-ring.

***


Mooie maandag verder gewenst
en
graag tot ziens!


Jeanneke

*


donderdag 11 januari 2018

Een prachtige dag

Welkom!


Vanmiddag een groot rondje Aalsum gelopen. 
Het was schitterend weer, 't leek wel voorjaar. 
Zonnig, weinig wind en niet koud.
In Aalsum konden de sjaal en de bovenste knoop van de jas los!
Op 11 januari!

Weer thuis kon ik 7 kilometer op de teller bijschrijven.

Maar toen ik om 4 uur nog even naar de bieb ging om een nieuw voorraadje leesvoer te halen, daalde een deken van mist over Dokkum.

Binnen is het knus, licht en warm
en
de helft van mijn zelfgemaakte curry schotel van gisteren staat te warmen,
dus dat wordt smullen.
Na de vaat met de beentjes omhoog en een boek op schoot op de bank.

Wie doet me wat?

***

Van de week een reisje begin maart naar de sneeuw geboekt.
Zes dagen naar het Ertsgebergte in Tsjechië.
Ik ga niet skiën, 
maar genieten van hopelijk winterswitte wondermooie excursies.

Lijkt me heerlijk. 
De voorpret alleen al is zo leuk.
En dan moet de echte (sneeuw)pret nog komen...

***

Toen het hier wel koud en miserabel weer was, 
hebben talloze mussen, merels en koolmezen zich tegoed gedaan 
aan
deze 'Bird Day Cake'



die ik in december van mijn oudste zus cadeau kreeg.

Het smaakte, da's duidelijk!


***


Fijne avond gewenst
en
graag tot ziens!


Jeanneke

*

woensdag 3 januari 2018

Een nieuw jaar - nieuw licht - nieuw in- en uitzicht


Gisteren leende ik mijn eerste boek in het nieuwe jaar uit de bibliotheek.


***


Als moeder van een inmiddels volwassen, hoogbegaafd kind met
 lang niet herkende en daardoor laat gediagnosticeerde Asperger,
vond ik in dit boekje van Egbert Boerma aangrijpend veel herkenning;
 zij het met dit verschil, dat ik wel jaren geleden met mijn kind in onze eigen regio op zoek ben gegaan naar adequate hulp, begrip en begeleiding, maar dat die hulp niet eerder gevonden en dus geboden kon worden, dan na een dramatische gebeurtenis in het persoonlijk, al volwassen, leven van mijn kind.

Mijn kind zat dieper dan diep, had niets meer dan het vege lijf en kon alleen nog 
vooruit en omhoog. 

Maar niet alleen. 

Door die dramatische wending in en de gevolgen daarvan voor het ( persoonlijk ) leven 
van mijn kind werd nu wel de juiste hulp, zorg en behandeling bepaald, gevonden en geboden.

Buiten de eigen regio.

Intensief, intern, ingrijpend.

***

Na ruim twee jaren van intensieve, interne, ingrijpende hulp, zorg en behandeling
heeft mijn kind nu opnieuw kunnen beginnen aan een eigen leven 
in eigen, zelfstandige woonruimte, met voortgezette begeleiding.

Wat dit voor mij als moeder betekent, kan ik hier moeilijk onder woorden brengen. 

***

 Egbert Boerma heeft mij met 'Tantaluskwelling' diep geraakt en nieuw
in- en uitzicht gegeven op de weg, die mijn kind mag, zal, gaan, 
al zal mijn kind dat wat mij betreft, zolang ik hier rondloop, nooit alleen hoeven doen.

Daarvoor hoop ik voldoende licht, helderheid, kracht en inzicht te ontvangen, 
om naast mijn kind te kunnen blijven staan en gaan.

Ook weer in 2018.

***

Hier heb ik nu over één van mijn kinderen geschreven, maar het moge duidelijk zijn, 
dat ik die hoop, of noem het wens, voor elk van mijn vier kinderen koester.


***


Dank voor het lezen van wat ik vandaag heb kunnen (durven) delen.

Nadat ik vanmorgen in dagblad Trouw las over Stynke Castelein, die de eerste hoogleraar
psychisch herstel is van Nederland, had ik sterk de behoefte mijn verhaal hier nu, beknopt, te doen.

Een goede avond gewenst
en
graag tot ziens!


Jeanneke

*